Vroegere woordjes van de pastoor
De geest van de liturgie
Wetenschap
Paus en liturgie
Paus en islam
Van deze tijd
De Areopaag of het buffetchristendom
Dankbaar
Het belang van het christelijk geloof
TIEN GEBODEN
De geest van de liturgie
Wetenschap
Paus en liturgie
Paus en islam
Van deze tijd
De Areopaag of het buffetchristendom
Dankbaar
Het belang van het christelijk geloof
TIEN GEBODEN
 |
KERSTMIS
Weer gaan we als christenen het wonderlijke feit vieren, dat God mens werd in ons midden om ons, mensen, tot goddelijke hoogte te verheffen. Dat Gods Zoon mens werd om ons tot kinderen van God te maken. Dat is immers de kern van het kerstfeest. Het is het feest van het begin van onze verlossing.
Als wij in Christus geloven, ons leven aan hem durven toevertrouwen, dan zijn we veilig bij Hem in dit beperkte aardse leven maar ook na onze dood. Hij neemt ons dan mee naar het vaderhuis met de vele woningen. Daarom zingen de engelen boven de velden van Bethlehem van vrede: “vrede op aarde aan de mensen in wie God welbehagen heeft”. Door Jezus komt er vrede in de harten van mensen. Door Hem weet je je veilig bij God geborgen in leven en sterven. Immers Christus heeft je gemaakt tot een kind van de hemelse Vader dat altijd wordt gedragen door zijn voorzienigheid.
Als je van harte Kerstmis viert, dan zijn er twee dingen waarvoor je op moet passen.
Ten eerste: je moet nooit denken dat je christen kunt zijn zonder te lijden. Het Kind van Bethlehem heeft geleden, al bij zijn geboorte, toen er geen plaats was in de herberg en toen Hij moest vluchten voor de wrede Herodes. Ook later liep zijn leven uit op lijden en sterven. Meer nog, het lijden, het kruis is het teken van de overwinning geworden. Jezelf durven verliezen als graankorrel in de aarde, echte liefde die zichzelf geeft dat is het kenmerk van Christus en dus ook van de christen. Niet het lijden in voortdurende opstandigheid maar het lijden in liefdevolle, gelovige overgave.
Het tweede is je bewust zijn van de gevaren van rijkdom en materialisme. Jezus zelf zegt: “Nog eerder gaat een kameel door het oog van een naald dan een rijke binnengaat in het koninkrijk Gods”. Is dat geen waarschuwing aan ons? Wij die ondergaan in luxe, hebben we nog de rust voor stil gebed, voor regelmatige viering van de eucharistie, voor geestelijke zaken, voor nadenken wat Gods wil is in je leven? Schieten bij ons, rijken van deze wereld, de geestelijke dingen er niet meer en meer bij in? En verliezen we zo niet langzamerhand de vrede met God in een jachtig bestaan van steeds maar steeds opnieuw bevredigen van oppervlakkige behoeften? Wordt ons leven dat zo druk en vol is niet langzamerhand steeds leger?
Met Kerstmis zegt Jezus: “Ik ben ook voor jou gekomen, Ik wil ook jouw vrede zijn. Wil je tijd voor Mij vrijmaken, voor de dingen van mijn Koninkrijk. Ik wil ook jouw leven eeuwigheidswaarde geven. Laat je Mij toe, mag ik jouw leven richting geven, de richting naar God en naar zijn eeuwigheid?” Hij hoopt voor onze eigen bestwil dat we ja zeggen.
Ik wens van harte u een zalig kerstfeest in de vrede van Christus.
C. Mennen, pastoor
Weer gaan we als christenen het wonderlijke feit vieren, dat God mens werd in ons midden om ons, mensen, tot goddelijke hoogte te verheffen. Dat Gods Zoon mens werd om ons tot kinderen van God te maken. Dat is immers de kern van het kerstfeest. Het is het feest van het begin van onze verlossing.
Als wij in Christus geloven, ons leven aan hem durven toevertrouwen, dan zijn we veilig bij Hem in dit beperkte aardse leven maar ook na onze dood. Hij neemt ons dan mee naar het vaderhuis met de vele woningen. Daarom zingen de engelen boven de velden van Bethlehem van vrede: “vrede op aarde aan de mensen in wie God welbehagen heeft”. Door Jezus komt er vrede in de harten van mensen. Door Hem weet je je veilig bij God geborgen in leven en sterven. Immers Christus heeft je gemaakt tot een kind van de hemelse Vader dat altijd wordt gedragen door zijn voorzienigheid.
Als je van harte Kerstmis viert, dan zijn er twee dingen waarvoor je op moet passen.
Ten eerste: je moet nooit denken dat je christen kunt zijn zonder te lijden. Het Kind van Bethlehem heeft geleden, al bij zijn geboorte, toen er geen plaats was in de herberg en toen Hij moest vluchten voor de wrede Herodes. Ook later liep zijn leven uit op lijden en sterven. Meer nog, het lijden, het kruis is het teken van de overwinning geworden. Jezelf durven verliezen als graankorrel in de aarde, echte liefde die zichzelf geeft dat is het kenmerk van Christus en dus ook van de christen. Niet het lijden in voortdurende opstandigheid maar het lijden in liefdevolle, gelovige overgave.
Het tweede is je bewust zijn van de gevaren van rijkdom en materialisme. Jezus zelf zegt: “Nog eerder gaat een kameel door het oog van een naald dan een rijke binnengaat in het koninkrijk Gods”. Is dat geen waarschuwing aan ons? Wij die ondergaan in luxe, hebben we nog de rust voor stil gebed, voor regelmatige viering van de eucharistie, voor geestelijke zaken, voor nadenken wat Gods wil is in je leven? Schieten bij ons, rijken van deze wereld, de geestelijke dingen er niet meer en meer bij in? En verliezen we zo niet langzamerhand de vrede met God in een jachtig bestaan van steeds maar steeds opnieuw bevredigen van oppervlakkige behoeften? Wordt ons leven dat zo druk en vol is niet langzamerhand steeds leger?
Met Kerstmis zegt Jezus: “Ik ben ook voor jou gekomen, Ik wil ook jouw vrede zijn. Wil je tijd voor Mij vrijmaken, voor de dingen van mijn Koninkrijk. Ik wil ook jouw leven eeuwigheidswaarde geven. Laat je Mij toe, mag ik jouw leven richting geven, de richting naar God en naar zijn eeuwigheid?” Hij hoopt voor onze eigen bestwil dat we ja zeggen.
Ik wens van harte u een zalig kerstfeest in de vrede van Christus.
C. Mennen, pastoor